www.irLearn.com

اعتیاد به هروئین

سفری بی بازگشت هروئین که نام شیمیائی آن " دی استیل - مرفین " است و در سال 1900 به عنوان وسیله ای برای درمان موثر اعتیاد به مرفین ارائه شد . اما افسوس که این امید واهی خیلی زود به یاس مبدّل گشت . زیرا متوجه شدند ، گرچه هروئین خواب آوری کمتری دارد ، اما قدرت مسموم کنندگی آن 5 برابر مرفین است .

 هروئین با عمل تقطیر از مرفین استخراج می شود . هروئین پودر کریستالی سفیر رنگی است که در سال 1874 توسط یک دانشمند انگلیسی در بیمارستان سنت مری کشف شد . دانشمند مذکور این مادّه را تترا استیل مرفین خواند تا اینکه در حدود سال 1890 دانشمند المانی به نام درسر و چند د انشمند دیگر مطالعات بیشتری روی آن انجام دادند و دریافتند که این مشتق دی استیله است و آنرا برای معالجۀ اشخاص مبتلا به سل و سایر بیماریهای جهاز تنفسی و همچنین برای ترک اعتیاد به مرفین پیشنهاد و عمل کردند .

 کلمۀ هروئین را از کلمه ای که در زبان آلمانی به معنی عامل بسیار قوی و بسیار موثر که مقدار آن کم و اثر زیاد دارد ، اقتباس گردیده است . از طرفی چون هروئین می تواند اثر اعتیاد به مرفین را از بین ببرد ( چون یک ماده قوی تر می تواند اثرات فیزیولوژیکی داروی مخدر قبلی را از بین ببرد و خود جانشین آن شود ) در ضمن چون پس از مصرف هروئین البته فقط در شروع و اوایل مصرف آن اعمال روانی و جسمانی به شدت تقویت می شوو و شخص می تواند کار چند روزه را در یک روز تمام کند به این ماده نام هروئین مشتق از کلمه به معنی قهرمان دادند ! هروئین اعتباد شدید فیزیکی را در کمتر از 21 روز در 97 درصد اشخاصی که آن را مورد مصرف قرار داده اند ، به وجود می آورد .

هروئین ماد ه مخدّر قوی است ، که آخرین پلّۀ نردبان اعتیاد را در مصرف موادّ مخدر به خود اختصاص داده است و شخص را به سفری می برد که کمتر کسی از آن به سلامت باز گشته است ! افرادی که پس از سیر در مصرف انواع موادّ مخدر به هروئین روی می آورند ، ابتدا آنرا استنشاق می کنند ، اما کمی بعد جهت تاثیر فوری و افزایش دادن اثر آن به سرنگ روی می آورند و در رگ تزریق می کنند . هروئین تزریق شده احساس لذت عمومی و سریع و شدید را تولید می کند .

 متخصصان این حالت را شبیه اوج توصیف نموده ولی در اصطلاح ، معتادان آنرا فلش(FLASH) می نامند . یعنی چیزی شدید و آنی همانند نور فلش عکاسی می نامند . فلش عکس العملی است ناگهانی ، زنده و عمیق که ارگانیسم بدن نسبت به ورود مادّه نشان می دهد . این حالت حد اکثر در حدود 10 ثانیه طول می کشدد برای معتاد همیشه عالی ست .

 هروئین که قدرت خواب آوری کمتری دارد ، تولید برانگیختگی های شدید و خشنی می کند ، لیکن سهولت تفکر و نصور تریاک را تولید نمی نماید . شاید به همین دلیل است که مصرف این مادۀ مرگ آور در میان مردها شایعتر از زنان است . از هر 5 نفرمرد معتاد به هروئین یه زن معتاد به این ماد ۀ افیونی ست . هروئین از مرفین مستبد تر است و کمبود آن زودتر حس می شود . به طوریکه معتاد را مجبور می کند در فواصل زمانی مشخص ( 3 تا5 ساعت برای هروئین و 8 تا 12 ساعت برای تریاک )ازین ماده استفاده کند تا اضطراب غیر قابل تحمل ناشی ازکمبود را از بین ببرد . مضافا اینکه پس از مدتی مصرف هروئین به جز رفع احتیاج ، اثر دیگری ندارد و مکانیسم وابستگی ، ریتم و مقدار مصرف را رفته رفته افزایش می دهد و زوال و نابودی فرد را سرعت می بخشد .

 اعتیاد به هروئین بندگی مطلق است و معتاد فقط برای هروئین و توسط آن زنده است . شخص معتاد به دلیل آگاهی از اعتیاد خود بسیار رنج می برد اما ظاهرا کاری از دستش بر نمی اید . باید دانست که هروئین بر خلاف الکل که بعضی از رفتارهای سرکوب شده را آزاد می کند ، تعدادی از رفتارهای پایه ، مانند رفتارهای جنسی ، خشونتی ، تهاجمی و حتی رفتارهای رفع گرسنگی را سرکوب کرده و از قدرت اصلی آن می کاهد . ایجاد حالت کرخی در معتاد باعث می شود که فشار مختلف و دردهای جسمانی خصوصا دلواپسی و اضطراب وی کاهش یابد . وابستگی فیزیکی بسیار شدید است .

 معتاد می بایست حداقل هر 8 تا 12ساعت یکبار ازین ماده مصرف کند تا از بروز علائم کمبود جلوگیری نماید . تجربیات حاصله نشان می دهد که مصرف روزانه 60 میلی گرم هروئین می تواند در مدت دو هفته شخص را کاملا معتاد سازد . زیرا درین مدت ارگانیسم بدن خود را با ماده مخدر وفق داد ه و با آن سازگار می شود ، و وقتی شخص از نظر فیزیکی کاملا معتاد شد ، کمبود مصرف یا عدم دستیابی باعث بروز علائمی می شود . 

           "علائم کمبود مصرف یا عدم دستیابی به هروئین"

 تقریبا 12 ساعت بعد از آخرین مصرف ، معتاد خود را بد حال حس می کند ، احساس ضعف به او دست داده و خمیازه می کشد ، می لرزد و عرق می کند .از بینی و چشمانش ترشحات زیادی خارج می شود . این علائم توام با حالت آشفتگی به مدت چند ساعت ادامه یافته و پس از آن معتاد به خوابی نا آرام فرو می رود . در موقع بیداری یعنی 18 تا 24 ساعت پس از آخرین تزریق فرد معتاد وارد جهنّم زندگیش می شود . خمیازه ها آنچنان شدید می شود که می توانند فکها را از هم جدا کنند .

ترشحات بینی همچنان ادامه می یابد ، موهای بدن سیخ می شود و انقباضات شدیدی در معده و روده ها پدید می آید ، که باعث اسهال و استفراغ شدید می شود . حدود 36 ساعت پس از آخرین تزریق ، معتاد خود را با پتوهای متعدد می پوشاند . زیرا بدنش به شدت می لرزد و پاهایش بی اختیار دچار لرزش های شدیدی می شود ، به طوریکه قادر به خوابین نیست ، بلند می شود ، راه می رود ، روی زمین دراز می کشد و فریاد می زند . ریزش ترشحات از بینی همچنان ادامه می یابد و سرعت و میزان آن باور نکردنی است ، زیرا فقط تعریق او باعث خیس شدن دائم لباسها و رختخوابش می شود .

در این مرحله ضعف جسمانی به حدی است که فرد فادر به بلند کردن سر خویس از روی بالش نیست و گاهی متخصصان از بیم جان بیمار به هراس می افتند و مقدارکمی هروئین به او تزریق می کنند . تزریق مقدار کمی هروئین تقریبا تمام علائم را به سرعت از بین می برد .

هاریس ایزابل درین مورد می نویسد " منظرّ شگفت انگیزی ست ، زیرا شخصی که به شدت مریض است ، نیم ساعت پس از تزریق به صورت آدمی سالم ، سرزنده ، خنده رو و مرتب در می اید " البته اگر تزریق صورت نگیرد تمام علائم فوق پس از 6 تا 7 روز از بین می رود ، زیرا بدن پس از این مدت دوباره قابلیت عدم نیاز به هروئین این مخدر مرگ آور را باز می یابد.