هميشه منتظر خبری خوش، خوابهای ترا مرور می‌کنم


گاه در بستر خويش، پهلو به پهلوی گريه که می‌غلتم،

با من از رفتن، از احتمال

از نيامدن، از او، از ستاره و سوسو سخن می‌گوئی.


شانه به شانه‌ی من

با من از دقيقه‌ی زادن، از هوا، از هوش،

از هی بخندِ هفت‌سالگی سخن می‌گوئی.


خدايا چقدر مهربانی کنار دستمان پَرپَر می‌زد و

آينه نبود تا تبسم خويش را تماشا کنيم.