الهی من کمترینم و تو بسیار .

من هیچم و تو بیشمار.

من لرزانم و تو استوار.

من انسان و تو کردگار.

پس به حق حقیقت - به وجد وجود - به عمق عشق - به صاف صداقت - به شهد شهامت - به شور شیدائی - به زیب زیبائی - به جان جمالت - به کنه کمالت - به اسم عزیزت - به پر پرهیزت - به در دریایت - یه سحر صحرایت -

به خوشی خواب - به ابی اب - به غربت غروب - به جذبه مجذوب - به خورشید خرسندیت - و به خداوندی خداوندیت :

(چنان ارزویم بر اورده باشد که سعادت ارزویم نباشد .)

" امین "