مسافر

ز راهی دورم و تشويش دارم    که راهی دورتر در پيش دارم

ز ره واند ه  ای  از  کاروانم        شگفتيها به کار خويش دارم

هم از رنج سفر رنجور زارم      هم از بيم خطر دل ريش دارم

رحيلان بعد ره از من مپرسيد   که از خارش به جان صد ريش دارم

به من ای ره نشينان دل مبنديد  که من ایمان به مرگ خويش دارم